Jak dzieci śpiewają słodkie piosenki o mamusiach i tatusiach, jak to się nie kochają, to wszystko jest w porządku. Jak dziecko zaśpiewa to samo o dwóch ojcach, to jest problem. Ale gdzie jest ta różnica, nie mam pojęcia. Lepiej, żeby chłopiec był sam w domu dziecka, czy żeby miał dom, który może nazwać swoim i dwójkę ludzi, którzy troszczą się tylko o niego, a nie o hordę innych bachorów?

Moim zdaniem odpowiedź na pytanie jest oczywista – lepiej mieć dwoje rodziców niż jednego wychowawcę. Ale są gusta i guściki, tak?

Przykład z genetyki (teorii), więc Dawkins w swojej książce “fenotyp rozszerzony” wysuwa ciekawą teorię dotyczącą informacji. Bo jeśli ludzi potraktować jako nośniki informacji, które (te informacje) w pewnym stopniu ich determinują, a do tego miksu dorzucić mechanizmy dobrze znanego doboru naturalnego to ten spór jak nic nie zakończy się żadnym konstruktywnym wnioskiem. Bowiem gwarantem przetrwania informacji jakiejkolwiek jest to, że determinuje ona nośnik tak żeby nie był podatny na inne (tzn. był zamkniętym burakiem). Czyli najbardziej zatrwardziałe nośniki będą po prostu faworyzowane przez dobór:) No i jeszcze informacje muszą jakąś przeżyć wiec takie nośniki, te najlepiej dostosowane będą swoje idee sprzedawać na prawo i lewo (bardziej na lewo:). Co czasami owocuje taką bezowocna rozmową;)

Nic teoria jak teoria, ja wolę praktykę, jestem przeciw adopcjom tego typu i mam w dupie relatywizm, no i jeszcze nie potrzebuję przekonywać do swoich poglądów żadnych zauroczonych ciepłem rodzinnego domu dwóch tatusiów psychosocjologów.

A dzielę się rozmyślaniami z kaprysu:)

(jak się pozwoli by robactwo się rozpleniło to znajdą się piewcy co będą jeszcze żądać praw dla robactwa:)

Nigdy nie dowiedziono, że homoseksualizm jest warunkowany genetycznie. Ty piszesz o tym jak o rzeczy stwierdzonej. Tymczasem są pewne przesłanki żeby tak sądzić, ale jednak “genu homoseksualizmu” dotychczas nie znaleziono.
A nawet jeśli predyspozycje byłyby warunkowane genetycznie, to wcale nie wyklucza, że wpływy środowiska też odgrywają ważną rolę (genetyczna może być tylko ogólna skłonność, która przy zachowaniu jakichś warunków nie musi się u człowieka rozwinąć – podobnie np. jak jest w przypadku schizofrenii).

Zły wpływ na psychikę niekoniecznie musi polegać na tym, że skoro dziecko wychowa dwóch homo, to ono też się automatycznie stanie homo.

Chodzi o to, że postacie rodziców mają ważne znaczenie dla rozwoju seksualności. Ojciec i matka są jakby pierwotnymi wzorcami płci dla dziecka. Jeśli coś z tymi wzorcami jest nie tak, to może prowadzić do zahamowań seksualnych.

Przeczytaj przykładowo, co pisze o zahamowaniach seksualnych Starowicz (chyba nie faszysta). “(…) negatywne relacje córki z ojcem mogą wyzwolić w niej nieufność wobec mężczyzn, niezdolność do pełnego oddania się w akcie miłosnym, brak poczucia bezpieczeństwa w związku. Nadopiekuńczość matek wobec synów może natomiast opóźniać dojrzewanie psychoseksualne, sprzyja bierności w relacjach z kobietami, nieumiejętności nawiązywania relacji partnerskiej.” http://www.resmedica.pl/zdart10984.html

Ludzie nie są jak zaprogramowane na starcie maszyny. Żeby człowiek ukształtował się prawidłowo, musi dojrzeć, a do tego są konieczne odpowiednie warunki. Sądzę, że jeśli natura obdarowała nas matką i ojcem, to nie przez pomyłkę. Sądzę że dla ludzkiej osobowości jest to układ naturalny.

Skoro nawet nieduże odchylenia w sprawowaniu ról rodzicielskich – zgodnie z tym co pisze Starowicz – mogą zaburzyć dojrzewanie seksualne i doprowadzić do zahamowań, to właściwie na jakiej podstawie ktoś gwarantuje, że podmienienie kobiety na faceta pozostanie bez żadnego wpływu i nie zrobi najmniejszej różnicy?

Mężczyzna, nawet homoseksualny, ma inną osobowość i inny typ wrażliwości niż kobieta. Jeśli dziecko będzie JAKO Z RODZICAMI obcować z dwojgiem ludzi o podobnym rodzaju umysłowości zamiast różnym, to jego dojrzewanie zostanie w istotny sposób zubożone.

Oczywiście nie możemy być tego wszystkiego pewni, ale sama wątpliwość kazałaby się przez chwilę zastanowić. W twoim wpisie nie ma ani grama takiej wątpliwości. Mimo że wypowiadasz się o bardzo ważnej kwestii.

Moim zdaniem nie powinno się eksperymentować na rachunek dzieci. Rozumiem, że homoseksualiści traktują adopcję dzieci jako przepustkę do swojego równouprawnienia w społeczeństwie, ale jednak nadrzędne powinno być dobro dziecka i ludzie dorośli nie mają prawa podejmować ryzyka na cudze – dziecięce – konto w imię jakichś innych wartości, takich jak czyjeś równouprawnienie.

Jesteś też bardzo naiwny, sądząc że chłopaczek “głosi swoje poglądy”. Piosenkę ktoś mu napisał, tak samo jak w PRL dzieci w czerwonych krawatach śpiewały o miłości do towarzysza Bieruta, którą też im ktoś napisał. I podawały kwiatki, i dostawały cukierki. Jest to chwyt polityczny stary jak świat.

Chyba powinieneś podchodzić do takich problemów mniej emocjonalnie, a zamiast tego więcej myśleć i zastanawiać się. To jest mniej wygodne i trudniejsze, ale sprawia że jesteś dojrzalszym człowiekiem.

(A nawiasem mówiąc, ja również nie wierzę w Boga, tylko co to ma tutaj do rzeczy?)

Szkoła uczy, jak być gejem
http://7dni.wordpress.com/2006/12/21/szkola-uczy-jak-byc-gejem/

Ojcowie zastąpią mi matkę
http://7dni.wordpress.com/2006/12/21/ojcowie-zastapia-mi-matke/

Ukrzyzowac wszystkich chrzescijan!!

Nie wierze w przeznaczenie i to ze jakis Bóg zdecydowal 5000 lat temu co zrobie;)

Wybierając opiekunów (w procesie adopcyjnym) nie kierujemy się jednak zasadą “mniejszego zła”, ale staramy się znaleźć opiekunów optymalnych.

Homoseksualiści takimi opiekunami po prostu nie są.

Na tej samej zasadzie jest oczywiste, że lepiej, aby dziecko wychowywała para pogodnych emerytów niż ojciec-gwałciciel i matka-narkomanka.

Ale jednak (z paru równie oczywistych względów) nie przyznajemy dzieci do adopcji osobom, które mają siedemdziesiąt kilka lat.

I nikt tego nie proponuje.

A gdyby proponował, to by się popukano w głowę i wyrażono sprzeciw.

Można by to oczywiście nazwać wtedy “emerytofobią”, łamać ręce nad poziomem nienawiści, przypominać o noworodkach na śmietnikach itd., ale niestety – póki się ludzi nie sterroryzuje kneblem i policją, oni będą uparcie trzymać się zdrowego rozsądku.

Nie mówię nigdy źle o Polakach czy Polsce jak jestem za granicą ale to coraz trudniejsze zadanie. Już choćby sąsiadowi Czechowi ciężko tłumaczyć czemu u nas taka pedałoprześladownia.
A przypadki kałasznikowych sprawiają że się zastanawiam czy nie należałoby wprowadzić jakieś kontroli nad tym kogo się wpuszcza do Internetu. To nie śmietnik w końcu.

do krzykaczy Manamanamowych:

adopcja jest nienaturalna! niech dzieciaków rzucają ze skał!

a Terence wymiata wg mnie

ale adopcji nie toleruje.
za duzo sie obracalem w takich kregach, zeby stwierdzic ze bedzie to rodzina zbudowana na zaufaniu i milosci.
mezczyzni sa zbyt plytcy emocjonalnie i dlatego do rodziny potrzebuja kobiety, ktora ich ustabilizuje.

a zwiazek gej/gej czy lesbijka/lesbijka z dzieckiem… nie.

Co do adopcji – przepisy adopcyjne na całym świecie są tak skonstruowane właśnie ze względu na ludzi takich jak “Nibrag”. Zwróćcie uwagę – on(a) CHCE mieć dziecko. Nie ma nic o tym, że to dla dobra dziecka i że jest tyle biednych dzieci – ja chcę. Moja żona jest teraz w ciąży i dopiero to mi uświadomiło jak bardzo ważną rzeczą jest taki mały człowiek. Trzeba chuchać, uważać na każdym kroku i OCZEKIWAĆ, przygotowywać się. Nibrag chcę iść do sklepu i kupić sobie dzieciaka bo akurat nie ma popędu. Dziecko to poważna sprawa. Trzeba dużej dojrzałości na jego przyjęcie. Najważniejsze jest tu ono, gdyż to będzie jego, nie wasze, życie.